Author Topic: Ένας χρόνος χωρίς......  (Read 668 times)

Offline Panos76

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 399
  • Total likes: 850
  • Thanked: 64 times
  • Total likes: 850
  • Karma: +3/-4
  • Μηχανή : HONDA NC INTEGRA 750 D 2016
  • Με λένε: Πάνος
  • Είμαι από: Παιανία
Ένας χρόνος χωρίς......
« on: December 24, 2019, 02:08:28 PM »
Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που έφυγε ο πατέρας μου.
Δεν ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικός μαζί μου, ούτε κ με τον υπόλοιπο κόσμο.
Μετρημένος στα λόγια, αλλά όχι κ στις πράξεις.
Ποτέ δεν τον είχα ακούσει να κουτσομπολέψει τον οποιονδήποτε, να μιλήσει άσχημα για κάποιον, χωρίς λόγο, ποτέ δεν τον είχα δει να κοροϊδέψει, να κλέψει ή να εκμεταλλευτεί κάποιον.
Πήγε σχολείο ως το δημοτικό, ώσπου διέκοψε λόγω της Κατοχής, αλλά κ γιατί από πολύ μικρός αναγκάστηκε να δουλέψει.
Έκανε όλες τις χειρωνακτικές εργασίες που υπάρχουν, μέχρι σχεδόν τα 30 του, τότε που αναγκάστηκε να μπαρκάρει σε ποντοπόρα πλοία για πάνω από 30 χρόνια.
Είχε δύο αδερφές να παντρέψει, δύο γονείς να φροντίσει, αλλά κ ακόμη 3 αδέρφια, αγόρια να συντηρήσει, αφού αυτά ήταν ανίκανα, λόγω τεμπελιάς, εκείνη την εποχή να τα βγάλουν πέρα.
Τα κατάφερε, πρόκοψε, πήρε σύνταξη κ την επόμενη κιόλας μέρα άρχισε να ασχολείται με τα χωράφια που είχε, καθημερινά.
Δεν έχω γνωρίσει άλλον άνθρωπο να δουλεύει τόσο πολύ κ άλλον άνθρωπο με τόση δύναμη κ αντοχή..
Τον θαύμαζα κ ήταν το πρότυπο μου,  αλλά δεν του το'λεγα.
Ήταν λίγο οξύθυμος αλλά κ πολύ ευαίσθητος, αφού συγκινουταν κ έκλαιγε συχνά.
Μία φορά ήρθαμε στα χέρια ενώ ήμασταν σε ένα χωράφι κ μαζεύαμε ελιές.
Έκανα να τον χτυπήσω κ αυτός τρόμαξε.
Του ζήτησα συγνώμη κ αυτός το ίδιο.
Το μετανιώνω από τότε κ αν έχουν περάσει 22 χρόνια.
Εγώ έμενα από τα 17 μου μόνιμα στην Αθήνα, αυτός στην Αίγινα, στο πατρικό μας.
Άρχισαν τα πρόβληματα με την καρδιά του, γυρίσαμε πολλά νοσοκομεία για χρόνια.
Περιπέτειες, ξενύχτια, αγωνία, χειρουργεία...
Εγώ κ η αδερφή μου αγωνιούσαμε κ τρέχαμε για κείνον.
Ώσπου πριν έναν χρόνο, μετά από μια απλή επέμβαση έπαθε εγκεφαλικό κ έμεινε σχεδόν σε κόμμα 45 μέρες ώσπου πέθανε ξημερώματα μιας Κυριακής.
Ποτέ δεν φαντάστηκα πως θα μου έλειπε τόσο.
Ποτέ δεν φαντάστηκα πως θα τον σκεφτόμουν κάθε μέρα.
Με πειράζει που δεν μπόρεσα να του πω αντίο, αφού λόγω του εγκεφαλικού δεν μπορούσε να μας μιλήσει.
Δεν έκλαψα όταν έφυγε.
Ούτε στην κηδεία, ούτε ποτέ.
Δεν θα το ηθελε ο ίδιος.
Θα ήθελε ο κόσμος που ήρθε να τον χαιρετίσει να είναι χαρούμενος κ να τους κερνάγε, όπως έκανε συχνά με τους φίλους του.

Μία συμβουλή σας δίνω, αυτές τις γιορτές..
Μιλήστε με τους δικούς σας ανθρώπους, ανοίξτε την καρδιά σας, εκτιμήστε τους γονείς σας κ δείξτε τους αγάπη.
Μπορεί να μην έχετε την ευκαιρία να τους πείτε αυτά που θέλετε ξανά, όπως μου συνέβη έμενα.
Δείξτε αγάπη κ κατανόηση.
Όλα είναι προσωρινά, είμαστε περαστικοί κ αξίζει να κάνουμε μόνο καλό στη ζωή μας.
Χρόνια πολλά με υγεία σε όλους.

ΠΑΝΟΣ....
« Last Edit: December 24, 2019, 02:22:09 PM by Panos76 »
 

Offline Akis12

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 13322
  • Total likes: 16648
  • Thanked: 434 times
  • Total likes: 16648
  • Karma: +54/-5
  • Μηχανή : NC750XD 2015
  • Με λένε: Άκη
  • Είμαι από: Αθήνα
Re: Ένας χρόνος χωρίς......
« Reply #1 on: December 24, 2019, 04:49:37 PM »

Offline KostasT

Re: Ένας χρόνος χωρίς......
« Reply #2 on: December 24, 2019, 04:53:24 PM »
Φιλε Πανο μιας που κι εγω εχασα τον δικο μου πατερα στις 7/11 και επειδη στα περισσοτερα ηταν και εκεινος ετσι, οξυθυμος και πολλες φορες τσακονομασταν πριν απο τα εγκεφαλικα (2 στον αριθμο), αυτο που εγραψες με αγγιξε σε βαθος.

Αν με ρωτησεις δεν το εχω συνειδητοποιησει ακομα και δεν ξερω ποτε θα το συνειδητοποιησω. Δεν ξερω τι εχει γινει κι ας εχουν περασει κοντα 2 μηνες.
Το κακο με εμας τους ανθρωπους ειναι οτι θεωρουμε οτι οι γονεις μας δεν θα φυγουν ποτε, και οταν γινει αυτο χανεται η γη κατω απο τα ποδια μας. Θαλμε να πουμε πραγματα που δεν τα ειχαμε πει, ενα σ'αγαπω, ενα μου λειπεις, να μπορουμε να τους φροντισουμε οσο πρεπει, αλλα επειδη νοιωθουμε αυτη τη σιγουρια οτι θα τους εχουμε κοντα μας μεχρι εμεις να φυγουμε, δεν ασχολουμαστε και τοσο πολυ μαζι τους οταν μεγαλωσουν, τους φερομαστε αποτομα κλπ κλπ. Κι οταν φυγουν ειναι αργα για να επανορθωσουμε.
Οι γονεις δεν αναπληρωνονται με τιποτα και κανεναν/μια!

Ευχομαι καλο παραδεισο να εχει ο πατερας σου, και να ζεις, οπως κι εγω για τον δικο μου πατερα, με τις καλες του αναμνησεις, να τον θυμασαι στα καλυτερα σας!
Ποτε μην τρεχεις περισσοτερο απο τον φυλακα αγγελο σου
 
The following users thanked this post: Panos76

Offline Panos76

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 399
  • Total likes: 850
  • Thanked: 64 times
  • Total likes: 850
  • Karma: +3/-4
  • Μηχανή : HONDA NC INTEGRA 750 D 2016
  • Με λένε: Πάνος
  • Είμαι από: Παιανία
Re: Ένας χρόνος χωρίς......
« Reply #3 on: December 24, 2019, 05:32:14 PM »
Φίλε Κώστα, σε καταλαβαίνω απόλυτα.
Όχι, όπως κ εσύ δεν έχω συνειδητοποιήσει πως έφυγε.
Νομίζω πως θα πάω Αίγινα, θα ξέρει από πριν τι ώρα θα έρθει το πλοίο κ θα είναι εκεί, με ανοιχτή τη γκαραζοπορτα να με περιμένει.
Όποτε κατεβαίνω στο νησί μου έρχεται αυτή η σκηνή μπροστά μου.
Αυτός στην αυλή, με ανοιχτή τη γκαραζοπορτα να στέκεται όρθιος κ μόλις κατεβαίνω από τη μηχανή να με χτυπαει στον ώμο λέγοντάς μου "καλωσήρθες Παναγιώτη"..

Καλό παράδεισο να έχει κ ο δικός σου πατέρας κ μακάρι να μας βλέπουν από ψηλά κ να χαίρονται για μας..
Σου εύχομαι να είσαι καλά κ να περάσεις με καλή διάθεση τις γιορτές!
 
The following users thanked this post: KostasT

Offline billy84

Re: Ένας χρόνος χωρίς......
« Reply #4 on: December 25, 2019, 12:58:23 AM »
Δύσκολες καταστάσεις που αργά ή γρήγορα θα τις βιώσουν όλοι.Εκτός και αν είναι τυχεροί (?) , φύγουν πρώτοι και αποφύγουν όλες αυτές τις πίκρες.

Να ζήσεις να τον θυμάσαι φίλε Πάνο...

KostasT συλλυπητήρια φίλε.

Offline KostasT

Re: Ένας χρόνος χωρίς......
« Reply #5 on: December 25, 2019, 02:27:32 AM »
Εκτός και αν είναι τυχεροί (?) , φύγουν πρώτοι και αποφύγουν όλες αυτές τις πίκρες.



Αυτο που λες ειναι κατι που κακα τα ψεματα το σκεφτομουν κι εγω πολυ οχι τωρα που εφυγε ο πατερας μου αλλα χρονια πριν.
Καλως η κακως ομως ο νομος της φυσης ειναι να φευγουν οι γονεις και να μενουν τα παιδια κ.ο.κ. γι αυτο και πρεπει να το υποστουμε.

Σ'ευχαριστω πολυ billy  :lke:
Ποτε μην τρεχεις περισσοτερο απο τον φυλακα αγγελο σου
 
The following users thanked this post: Panos76